دلم ز دوری رویت بهانه می گیرد

دلم ز دوری رویت بهانه می گیرد 
به هر كه می رسد از تو نشانه می گیرد 

شراره ای كه به دل دارم از فراق رخت 
ز بند بند وجودم زبانه می گیرد 

كبوتر دلم از غصه ی جدایی تو 
ز اشك دیده ی من آب و دانه می گیرد 

غم فراق تو ای آرزوی گمشده ام 
به قلب اهل ولا آشیانه می گیرد 

دعا برای ظهورت شود، نمی دانم 
دعای جمله محبان چرا نمی گیرد 

بیا ببین كه چگونه ز خانه ی زهرا 
شرار آتش فتنه زبانه می گیرد 

علی نشسته و دشمن عزیز جانش را 
گهی به سیلی و گاهی