دلم در اظطراب قامت رعنایت

دلم در اِضطرابِ قامتِ رعنایت
به میدان می‌درخشد عارضِ زیباست

(بیا شِبهِ پیَمبر، قَدَم زَن در برابر) ۲
شَوی اِی‌لاله‌ی لیلا به صحرا پَرپَر

به میدان می‌رَوی اِی‌نورِ چشمانم
شَراری اَفکنی بَر خرمَنِ جانم

دعایت می‌کنم اِی‌زاده‌ی زهرا
به سوی آسمان‌ها رفته دستانم

همه اَهلِ حَرَم گِریان شده در پایت
چگونه می‌کَنی از ما دلِ دریایت

عزیزِ بی‌قَرینه، مسیحای مدینه
شدی سیراب علی‌جانم ز جامِ کوثر

دلم در اِضطرابِ قامتِ رعنایت
به میدان می‌درخشد عارضِ زیباست

(بیا شِبهِ پیَمبر، قَدَم زَن در برابر) ۲
شَوی اِی‌لاله‌ی لیلا به صحرا پَرپَر

رُخَت رنگین نَمایی با حَنای خون
دُرِ غَلطانِ من بَر پَهنه‌ی هامون

شقایق اِرباً اِربا می‌شود آخر 
دَوَد تا پیکرِ تو زینبِ مَحزون

شدی پهلوشکسته اِی‌شَبیهِ مادر
شده فَرقت دوتا اِی از تَبارِ حیدر

شهیدِ پاره پیکر، نمانده یار و یاور
نمانده در تَنَم بی‌تو توانی دیگر

دلم در اِضطرابِ قامتِ رعنایت
به میدان می‌درخشد عارضِ زیباست

(بیا شِبهِ پیَمبر، قَدَم زَن در برابر) ۲
شَوی اِی‌لاله‌ی لیلا به صحرا پَرپَر

شده غارت عَقیقِ بی‌نظیرِ من
چرا صدپاره شد در خون حَریرِ من

گذارم گونه بَر رُخسارِ رنگینت
چرا شد پیکرت نقشِ حَصیرِ من؟ 

رشیدِ یِکّه‌تازِ من علی‌اکبر
اَذان‌گوی نمازِ من علی‌اکبر

ز دنیا سیرِ سیرم، کُنَد داغِ تو پیرم
ببین از خِیمه‌گَه آید نَفیرِ خواهر

دلم در اِضطرابِ قامتِ رعنایت
به میدان می‌درخشد عارضِ زیباست

(بیا شِبهِ پیَمبر، قَدَم زَن در برابر) ۲
شَوی اِی‌لاله‌ی لیلا به صحرا پَرپَر