دل گرفتارم مست اباالفضل

دِلِ گِرِفتارَم، مَستِ اَبَاالفَضلِ
کِلیدِ حاجاتَم، دَستِ اَبَاالفَضلِ

پُر از غَم و دَردَم، دَوام اَبَاالفَضلِ
غَم ندارم وقتی، آقام اَبَاالفَضلِ 

(آقام اَبَاالفَضلِ، آقام اَبَاالفَضلِ)۴

حرمله‌ی نامرد با تیر چشاشو بست
ولی هنوز میره یه ساقی بی دست

ناله می‌زد ارباب کجایی ای یارم
نوحه‌ی زینب بود وای علمدارم

عمود آهن خورد یاور و دلدارم
نوحه‌ی زینب بود وای علمدارم

اِنکسَرَ ظهری دیگه کیو دارم
نوحه‌ی زینب بود وای علمدارم

به سمت گودال از خیمه دویدم من
شمر جلوتر بود دیر رسیدم من