دل من جاته ابوفاضل

دلِ من جاته ابوفاضل
با کراماته ابوفاضل 
دل سپردم به حسین جانو
به اماناتِ ابوفاضل 

بستم این دلو، به عَلَم دخیل 
شه‌پَرِ عَلَم، بالِ جبرئیل 
ما تشنه‌ی، مشکِ توییم
بده جرعه‌ای، آبِ الکَفیل

دریا حسینو، ساحل اباالفضل 
ای تک‌سوارِ، قابل اباالفضل 
من مطمئنم، زیبا تری از
عکسای تویِ، شمایل اباالفضل

******
اهلِ سرزمین احساسم
بابِ قبله جَنَّتِه واسم 
دل به کربلا دادم اما
من مُقیمِ کَفُّ العَباسم

قرصِ ماه من، ماهِ این حرم
می‌ندازه برات، سفره مادرم 
نگهدارِ دل، علمدارِ عشق
نمی‌افته از، دوشِ تو عَلَم

از نورِ حیدر، تابید اباالفضل 
کی پهلوانه، بی‌تردید اباالفضل 
نازل شد از عَرش، آیاتِ غَضب تا
تیغش تو صِفِّین، می‌چرخید اباالفضل