دعای کمیل (شب دهم)

رسیده است شب جمعه و به قربان 
کسی که داد به مادر بزرگ خود کفنش

به پیش دیده‌ی گریان مادر سادات 
عَدو زِ یوسف زهرا درید پیرهنش

***

قسم به ناله‌ی شب‌های جمعه‌ی زهرا
دلم هوای سحر‌های کربلا کرده

صدا زند پسر من کدام بی‌انصاف
تنت بر زمین رها کرده

به روز حشر گریبان شمر می‌گیرم
تن تو را به نوک چکمه جا به جا کرده

به گیسوانِ تو حساس بودم از اول
چه‌کار با سرِ موی تو بی‌حیا کرده

رَگت بُریده بُریده شده بگو پسرم
به چند ضربه سرت را زِ تن جدا کرده