دعای افتتاح (شب هجدهم)

ای مهار ناقه‌ات زلف عفاف 
پیرهن بخشیده در شام زفاف 

وصف تو کی با سخن کامل شود 
وحی باید بر قلم نازل شود 

کفو تو یا فاطمه تنها علی‌ست 
هم علی زهراست، هم زهرا علی‌ست 

از آب هم مضایقه کردند کوفیان 
خوش داشتند حرمت مهمان کربلا 

 زمزمه می‌کنم اسمتو رو لبم 
مست حلاوت یا رب و یا ربم 

تو این حرم بالا میره دعای من 
(جواب بنده‌ت میدی خدای من)2

یا رب، باز امشب نگاهم کن 
یا رب، بی‌زار از گناهم کن 

یا رب، بازم سر به راهم کن 
یا رب

(کجا برم جز حرم منِ رو سیاه)2
بگو به جز تو به کی ببرم پناه 

ببین چه کرده دلم رو ذنوب من 
بیا شفا بده قلبمو خوب من 

یا رب، کاری کن رها باشم 
یا رب، مثل بنده‌ها باشم 

یا رب، شیعه‌ی رضا باشم
یا رب

چقدر حرف زدن با تو شیرینه 

اگه خراب بشه پشت سرم پُلا
منو به تو می‌رسونه توسلا

همه‌ی دردا با گریه دوا میشه 
اشکا مهر قبولی دعا میشه 

امشب اشک چشم بی‌تابم 
نذر ریحانه‌ی اربابم 

(خانوم یا رقیه دریابم)2

خدا مرگم بده چه لب‌های پر از خونی 
خدا مرگم بده چه موهای پریشونی 

خدا مرگم بده چه اوضاعی، چه مهمونی 
نه فرشی و نه چراغونی و نه سر دارم و نه سامونی 

به ما سر زدی، سر زده اومدی 
کو بدنت؟ مگه پر زده اومدی 

بابا نگو که کجا بودی 
بابا همه‌جا با ما بودی 

بابا زیر دست و پا بودی 

خدا صبرت بده، شده ناموست آواره 
خدا صبرت بده، دخترت بین بازاره 

خدا صبرت بده، به غارت رفته گوشواره 
نمونده گوشی و گوشواره و بگو با عموم شبم تاره 

سر تو خاکیه، خاکیه معجرا 
منو زدن مث تک تک دخترا 

بابا تو موج بلا بودم 
بابا با نامحرما بودم 

خدا خیرش بده سر من عمه آزرده 
خدا خیرش بده به جای من کتک خورده 

خدا خیرش بده روزی صد مرتبه مُرده 
علم به دوش حرم بوده، تو هر کوچه سپرم بوده 

حالا مراقب زخمای تازه‌مه
بابا که لحظه‌ی تشییع جنازه‌مه 

بابا چشمم خوب نمی‌بینه 
بابا سیلی خوردم از کینه 

بابا گوشم خیلی سنگینه 

تار می‌بینم، سرم سنگینه 
عجب دستی داشت خیر نبینه 

دست عدو بزرگ‌تر از صورت من‌ست 
یک ضربه زد، دو گونه‌ی سرخم سیاه شد