دست در حلقه آن زلف دوتا نتوان کرد

دست در حلقه آن زلف دوتا نتوان کرد 
تکیه بر عهد تو و باد صبا نتوان کرد 

دامن دوست به صد خون دل افتاد به دست 
به فسوسی که کند خصم رها نتوان کرد 

عارضش را به مثل ماه فلک نتوان گفت 
نسبت دوست به هر بی سر و پا نتوان کرد 

من چه گویم که تو را نازکی طبع لطیف 
تا به حدیست که آهسته دعا نتوان کرد 

***