دست از عمه كشید و بدنش می پیچید

دست از عمه كشید و بدنش می پیچید 
زیر پایش عربی پیرهنش می پیچید 

گردبادی ز خیامی به نظر می آمد 
گِردَش انگار زمین و زمنش می پیچید 

می دوید و سپهی دیده به او دوخته بود 
و طنین رجزش تا وطنش می پیچید 

ز سر عمامه و نعلین ز پایش وا شد 
ذكر یا فاطمه بت شكنش می پیچید 

دید اطراف عمو نیزه و شمشیر پر است 
داشت گرد عموی صف شكنش می پیچید 

ناگه از پرده ی دل كرد صدا وا اُمّاه 
دست بٌبریده ی او دور تنش می پیچید 

تیغ بر فرق سرش نیزه به پهلویش خورد 
نعره ی حیدریِ یا حسنش می پیچید