درسته سخته اما میگذره روزگارم
سید محمدرضا نوشهورپسندیدن100+
بازدید24K
(درسته سخته اما، میگذَره روزگارم خدا رو شکر کِنارَم، امام رضا رو دارم)۲ صدا زدم آقامو، همیشه وقت و بی وقت با اینکه شاهه اما، رَدَم نکرده هیچ وقت از این حَرَم هیچکسی، با خسته حالی نرفت کِسی یه بار از اینجا، با دستِ خالی نرفت دامنِ تو و، دستای من یا اَبَاالحَسَن، یا اَبَاالحَسَن... تمومِ زندگیمه، مَن اِسمُهُ دَوامه ذکر رضا دَلیله، اِجابَتِ دُعامه یه گوشهی نگاشَم، از سَرَمَم زیاده قرارِ عاشقیمون، دَمِ بابُ الجَواده دستِ خودم نیست که تو، حَرَم هوایی میشَم ایوون و که میبینَم، کربُبَلایی میشَم بَراتِ مَنو، امضا بِزَن یا اَبَاالحَسَن، یا اَبَالحَسَن... سلام امام رضا، من آشِنام امام رضا گفتن تمومِ زندگیت، گفتم آقام امام رضا سلام امام رضا، اِسمِت شفا امام رضا دغ میکُنَم اگه یه سال، مشهد نَیام امام رضا اسمت رو میزنن همه فریاد اسم تو غَما رو میبَره از یاد هر کی دلش رو یه جا گذاشته من هم کنارِ پنجره فولاد ناقابِلَم، امام رضای دِلَم...