دردیست مرا که در پی درمانست
حاج محمدرضا طاهریپسندیدن0
بازدید400+
دردیست مرا که در پی درمانست داغیست مرا که حاصل هجرانست در حسرت روز وصل هستم امّا (گویا شب انتظار بیپایانست)2 از بغضِ گلو، گیرِ صدایم پیداست ابریست دلم منتظر بارانست یک سال دوباره بی تو رفت و امسال خورشید ظهور باز هم پنهانست جانم به فدات، گرچه خود میدانم بیقدرترین دار و ندارم جانست ای خانهات آباد دلم خانه توست هرچند که در نبود تو ویرانست ای صاحب روضه، روضهی امشب ما در سامره خانهی شما مهمانست چشمان تو چون همیشه گریانست و بابای غریب تو مصیبتخوانست با نام حسین دل ربودن از تو ای زادهی زهرا چقدرآسانست