برای زنده بودم تنها بهونمی تو

برای  زنده بودم تنها بهونمی تو
نه ساله که عزیزم بانوی خونمی تو

می‌دونی این روزا علی دلش به غم اسیره
کدوم زنی از شوهرش تو خونه رو می‌گیره

زخمی شده صورت تو علی برات بمیره
داره میشه چشام پر آب، تنها میشه ابوتراب

(ای وای من، ای وای من 
تنهام نذار زهرای من) ۳

از خونه دیگه داری بار سفر می‌بندی
تابوت تو می‌بینی بعد از سه ماه می‌خندی

از درد پهلو گفتی که از جا نمیشه پاشم
یا که تو بسترم دیگه نمیشه جابجا شم

میرم که دیگه نمی‌خوام شرمنده‌ی تو باشم
چه نیمه جون پیکرت بگو چی اومده سرت

(ای وای من، ای وای من
 تنهام نذار زهرای من)۳

ابری شد آسمونو بازم بارون گرفته
در و دیوار می‌بینم که بوی خون گرفته

گفتی علی جان که دیگه موقع رفتنم شد
یه روز تو آتیش پر خون معجرو پیرهنم شد

این خونه قتلگاه برا خودم و محسنم شد
این خونه اشک و آه من، مگه چی بود گناه من

(ای وای من، ای وای من
تنهام نذار زهرای من)۳