دردانه‌ی حسینم

دردانه‌ی حسینم، ریحانه‌ی حسینم
من بلبلِ گلِ سَرِ گلخانه‌ی حسینم

دونه دونه چشمام دلتنگی می‌باره
قلبم از این خارا خیلی گِله داره

من زینتِ دوشِ زینتِ دوشِ پیمبرم
من هرچی که باشه خواهر کوچیکِ علی اکبرم

من زینتِ دوشِ کَسیَم که زینتِ دوشِ نَبیِّه
خونِ فاطمه تو رگامه من پدر بزرگم علیِّه

دستام تَوون نداره، غم هام ادامه داره
میخوام به پات بلندشَم، اگه زخمِ پام بزاره

چی بود جُرمِ هرکی از تو دَم زد
هر کس از راه اومد کُتَکَم زد

پرسیدم از عمّه، بابام می‌دونه که بی معجرم
من هر چی که باشه، خواهرِ کوچیکِ علی‌اکبرم

من خورشیدِ بر روی بومَم
غم بسته تا راهِ گلومَم

حتی لُکنتَم داشته باشم
من شیرین زبونِ عمومَم

من زینتِ دوشِ کسیَم، که زینت دوش نبیِّه
خونِ فاطمه تو رگامِه، من پدر بزرگم علیِّه

ابا عبدالله...