در کوفه بی‌پناهم و غریب و تنهایم

در کوفه بی‌پناهم و غریب و تنهایم
در فکر غربت دل عزیز زهرایم
عشق عزیز فاطمه گناه من گناه من
به سوی کاروان او نگاه من نگاه من
ای جان مصطفی، سوی کوفه میا
یابن‌الزهرا حسین، یابن‌الزهرا حسین
***
می‌میرم از جدایی تو ای گل زینب
جان دهم در فراق و نام تو بود بر لب
چگونه نوشم آبُ این پیاله‌را 
همراه خود نیاور آن سه‌ساله را
میاور کودکان، همراه کاروان
مظلوم حسین حسین
مظلوم حسین حسین