در زلف چون كمندش

در زلف چون كمندش ای دل مپیچ كان جا 
سرها بریده بینی بی جرم و بی جنایت 

از هر طرف كه رفتم جز وحشتم نیفزود 
از گوشه ای برون آی ای كوكب هدایت 

رندان تشنه لب را آبی نمی دهد كس 
گویا ولی شناسان رفتند ازین ولایت