در بهاری که هوایت نکنم پائیزم

در بهاری گه هوایت نکنم پائیزم
از سر حلقه گیسوی تو حلق آویزم

(سر خود را به روی دست گرفتم اما)2
(سر به زیرم من از این پیشکش ناچیزم)2

(سر هر کوچه اگر سنگ ملامت بخورم)2
(باز از عشق تو ای دوست نمی‌پرهیزم)2

(هر‌که دنبال کسی رفته و من دنبال)2
(دسته‌ی شاه حسین آه گوی تبریزم)2

( پیش من نام خودت رو ببری میبینی)2
(مثل یک مادر غم دیده به هم می‌ریزم)2

(نگذاری به جهنم ببرندم زیرا)2
(نخی از چادر زینب شده دست آویزم)2