دانم ای یوسف زهرا که دلت محزون است

دانم ای یوسف زهرا که دلت محزون‌ است 
جان عالم به فدایت دل یاران خون است

گرچه عمریست صبوریم، قسم بر زینب 
بیش از این هجر تو از طاقت ما بیرون است
 
خیمه‌هایی که در آن شعله‌ی بی پروا سوخت 
همه دیدیم از این غصه غمت افزون است

تو که آن شعله‌ی جانسوز حرم را دیدی 
دیده‌ات شاهد گودال و تن گلگون است

(چقدر تازه جوان نذر علی‌اکبر شد)۲
از غمِ زاده‌ی لیلا دل ما مجنون است
 
باز هم یاد سه ساله شده یاد آور ما
کشتن دخترکان شیوه‌ی خصم دون است

(شیر خواران همه قربانی نوزادِ رباب)۲
کشته‌ی آن دو لب تشنه همه گردون است

صورت سوخته‌ی خیل جوانان غیور 
سخت یاد آور یاسی‌ست که نیلی‌گون است

گرچه انواع مصیبات تورا ما دیدیم 
همه عالم به تن بی‌کفنی مدیون است

قتل صبر است اگر چاره‌ی تدریجی ما 
جان ما قابل ما هدیه به تو اینگون است