بر خود که مریدِ حیدرم می‌نازم

بر خود که مریدِ حیدرم می‌نازم 
همراهِ خدا به دلبرم می‌نازم 

(خونمون نجفه، قبله‌ی اهلِ آسمون نجفه)۲
خوش به حال کسی، که سحرا دمِ اذون نجفه 
من جنون دارم‌و دارالجنون نجفه

کلیدِ عرش و سپرده خدا در اختیارِ علی
همه روزی می‌گیرن از کنار علی 
میثم تمارم و، به روی دارِ علی

نجف یعنی نقطه‌ی پروازِ مَلَک 
نجف یعنی علتِ خلقِ نُه فلک
خلیفه تر از نبی، نیست غیر از علی