خوش به حال دلی که ساغر شد

خوش به حالِ دلی که ساغر شد
گریه‌ها کرد تا مطهر شد

هرکسی دید ابروانِ تو
زائر صورتِ پیمبر شد

راه می‌رفتی و به دنبالت
دلِ سادات تنگِ مادر شد

همه گفتند پنج تن یک‌جا
رویِ دستِ حسین اکبر شد

دست پرورده‌ی امام حسن
چه کسی نا امید از این در شد

نمکِ سفره‌ی علی خوردی
طرز جنگیدنت چو حیدر شد

با تو شش‌گوشه شد ضریح حسین
چون مقامِ تو فوقِ باور شد

ما همیشه حرم که آمده‌ایم
قبل از ارباب بر تو رو زده‌ایم