خوردی زمین و خورد زمین لشگر علی

خوردی زمین و خورد زمین لشکر علی
خاکی شدی و ریخت چه خاکی سر علی

نشناختند قدر تو را، قدر مرتضی
تکثیر خیرهای علی، کوثر علی

غم نیست، غصه نیست، سلامم کسی نکرد
کافی ست یک سلام کند همسر علی

هجده بهار دیده ی من، با علی بگو
از ساقه از چه خم شده نیلوفر علی؟

کُشتی مرا به نافله های نشسته ات
ای در عبادت دل شب، یاور علی

تا صبح ناله کردی و تا صبح سوختم
حوریه ی بهشتیِ نوحه گر علی

گرچه شبیه سایه ولی سایه ی سری
زهرا تویی پناه دل مضطر علی

قلبم شکست، روی مگیر از من غریب
پوشیه می زنی از چه رو محضر علی؟

هر بار با نفس زدنت وقت پا شدن
تکرار می شود غم زجر آور علی

وقتی که بار بستی و از خانه می روی
از سینه می رود نفس آخر علی

شکر خدا سرت روی دامان زینب است
وای از سر حسین و دختر علی