خدای عالیِ اعلیٰ ندارد از تو عالی‌تر

خدای عالیِ اعلیٰ ندارد از او عالی‌تر
ندارد در بساط خود از این عالی تعالی‌تر

علیٌّ حُبُّه جُنَّة، قَسیمُ النّارِ وَ الجَنَّة
بِحَمدِالله وَ المِنَّة، ولی‌الله‌ست والی‌تر

اگر پا بر زمین کوبد علی، افلاک می‌روبد
نباشد در کفِ دستش از این عالَم سفالی‌تر

اگر فرش نجف گردیم، حقّاً محترم گردیم
که از قالیچه‌ی تبریز می‌گردیم قالی‌تر

علی باید فقط حتماً امیرالمؤمنین باشد
علی آمد که او این بار زین‌العابدین باشد

*****
اگر جایی دهد زلفش دلِ دیوانه‌‌ی ما را
به بوی سیب او بخشم سمرقند و بخارا را

در آغوش حسین است و به روی دامن زینب
ببین بابا چه می‌بخشد گداها را، گداها را

لبِ گهواره‌اش پروانه‌ای بی‌تاب اگر دیدند
بدان جبریل آورده‌ست مبارک بادِ زهرا را

اگر بابابزرگ این است، حتماً این نوه غوغاست
اذانش را علی گفت و به دستش داد دنیا را

علی باید چنان باشد، علی باید چنین باشد
علی آمد که او این بار زین‌العابدین باشد

*****

خدا را شُکر ما دیدیم شاهِ شهریاران را
خدا را شُکر ما دیدیم ماهِ ماه شعبان را

خدا این نکته را فرمود وقتی فاطمه خندید
فرشته این سخن را گفت و بُرد از آسمان جان را

که زهرا طور دیگر، طور دیگر دوست می‌دارد
میانِ این عروسانش عروسِ خاک ایران را

ببین که می‌برَد امشب تبسّم‌های زیبایش
دلِ مادربزرگش را، دلِ اولادِ سلمان را

علی از ماست، از داماد ما این سرزمین باشد
علی آمد که او این بار زین‌العابدین باشد

*****

بنا این بود بنشینی وگرنه میرِ میدانی
بنا باشد که برخیزی امیرِ تیغ‌دارانی

برایت لافَتی اِلّا علی می‌آید از بالا
اگر سربند یازهرا ببندی رویِ پیشانی

هزار ، الله‌اکبر را به بازویِ تو می‌خوانند
که با شمشیر می‌گردی علیِ اکبرِ ثانی

علیِ اکبرِ ثانی نه تو بالاتر از آنی
تو عباسی نه این هم نه ، که طوفان‌تر زِ طوفانی

علی در چهارده تصویر آمد دلنشین باشد
علی آمد که او این بار زین‌العابدین باشد