خبر هجر تو از مأذنه تا می‌آید

خبر هجر تو از مأذنه تا می‌آید 
بوی اشک است که از سجده‌ی ما می‌آید 

چقدَر آه کشیدی نشنیدیم تو را 
اشک بر گونه‌ی این ناشنوا می‌آید 

تا که پروانه پرش سوخت به عاشق فهماند 
وصف دلبر فقط از راه فنا می‌آید 

مدّعی نیست کسی که به تکامل برسد 
فقط از شیشه‌ی کم آب صدا می‌آید 

خوش به حالم که فقط ظرف مرا می‌شکند  
میل لیلی‌ست اگر گاه بلا می‌آید 

نه به چلّه است نه صحرا اگر عاشق باشیم 
یار خود سرزده تا خانه‌ی ما می‌آید 

یا أبانا فقط این بار بغل کن ما را 
وا کن آغوش خودت را که گدا می‌آید 

در دل سختی و غم ذکر نجاتم زهراست 
حال من با دَم "یا فاطمه" جا می‌آید 

جان پهلوی به مِسمار گرفته برگرد 
به سرِ شیر از این داغ چه ها می‌آید 

بعد از آن ضربه‌ی سنگین لگد آه چه شد 
پشتِ در جای علی فضّه چرا می‌آید؟