خالق امشب چه غوغا کرد

(خالق امشب چه غوغا کرد
کعبه رو زود مُهَیا کرد 
یا علی گفت و بعد از اون
مرتضی چشماشو وا کرد)۲ 

تا توسل کرد، دریا تلاطم کرد 
ماه خودشو گم کرد، پیشِ این ماه
به خدا حق داشت، کعبه ترک برداشت
پا به زمین بگذاشت، اسد الله

گوش بده از کعبه داره، می‌رسه 
یه صدایی اومده اون آقایی که، با کَرَمه خدایی 

پاشو معطلش نکن، برو واسه گدایی
با پا نه با سر، با پا نه با سر

هر چی غم اومد طرفت، بگو 
علی رو دارم رو به نجف وایسا بگو، تویی همه قرارم

حیدر اگه سر طلبید، بگو آره میارم
تقدیمه حیدر، تقدیمه حیدر

(به ولله علی آقامه، به قرآن علی مولامه
به زهرا علی بابامه، به زهرا علی بابامه)...

(تا علی سمته لشکر رفت، مدعیِ عرب در رفت
صد نفر رو زمین افتاد، هر طرف چشم حیدر رفت)۲

مرد هر میدون، تازه تر از بارون، دلبر هر  مجنون، علی مولا
شیرِ پیکاره، الگوی ایثاره، حقه و معیاره علی مولا...

هر کی باهاش روبه رو شه، فراری می‌شه زودی
کم میاره پیشه علی دلاور یهودی

به منکر علی بگید بمیره از حسودی
حیدر شد آقا، حیدر شد اقا

سر تاسر رزم علی، شجاعته و غیرت
مثل علی هیچکسی خیر، نداره واسه امت

حتی سر خنجرشم، داره سر هدایت
این یعنی مولا، این یعنی مولا

حیدر اومد دلم وا شد، زندگی تازه زیبا شد
واسه تعظیم برام مولا، قده هفت آسمون تا شد

پدرم حیدر، تاج سرم حیدر، مفتخرم حیدر، به گدایی
آیت اللهی، دلبر دلخواهی، مشغوله هر شاهی به گدایی

تاج غلامیه علی، شرفمه به مولا
مُردنه زیر قدمش، هدفمه به مولا

فکر و خیاله سفرِ، نجفمه به مولا
یادم نمیره، یادم نمیره

هر کی بیاد سمت علی، دست خالی نمیره
هر کی گداش باشه باید، سرو بالا بگیره

هر کی حلالزاده باشه، می‌گه علی امیره
حیدر امیره، حیدر امیره