حیف چشمای عباس بود

حیف چشمای عیّاس بود
آخه سایه سر زینب قد و بالای عباس بود

ماه شب چهارده سیمای اباالفضل
زیبایی محضه چشمای اباالفضل 

دیدن داره آخ آره دیدن داره
الحق و الانصاف پرستیدن داره

با دیدن یوسف بریدن دست و پس
تمثال اباالفضل سر بریدن داره

اله ملبس، علمدار بی دست
بنا شد کلیسا به ذکری مقدّس

(اباالفضل اباالفضل)۲

من سگ علمدارم، مشک رو ایوونت شد حلقه‌ی دارم
آقام عبّاسه کی گفته بی کس و کارم؟ سگ علمدارم

والا عبّاس، اعلی عبّاس، با تو شد عشق معنا عبّاس
برا مرده زنده کردن می‌گیره دم عیسی، عبّاس

ای صنما ای خدای همه‌ی با جنما
اون که می‌میره برا تو منما

اصیل اصیله اباالفضل، کفیل عقیله اباالفضل 
بزرگ قبیله حسین و عموی قبیله اباالفضل 

ای ماه عشیره اباالفضل
چشمات بی‌نظیره اباالفضل 
دستای بریده‌ات اباالفضل دستام و می‌گیره اباالفضل 

اصالت داری، شهامت داری
رو اسم خانم رقیه غیرت داری
نگاه گیرات به مولا رفته
به شیر خیبر خیلی شباهت داری

***
حبّه جُنه بابا، بی تو اصلاً نه، علی بابا
هر حلال‌زاده می‌گه قطعاً أشهَّد أنّ علی بابا

پرچمت رو عرش بالا بالا بالا
به فدات این سر شه مولا مولا مولا

بشنوه هر کی که تو رو دوست نداره
انقدر می‌گم کر شه: بابا بابا بابا، بابا بابا بابا، بابا بابا بابا حیدر

ابروی تو قبله‌نما، پای تو رگ می‌زنما
بگو به این قوم یهود من حیدرم، من منما