همین بس است به مدحش محمد است محمد

همین بس است به مدحش محمّد است محمّد
حمید و حامد و محمود و احمد است محمّد

قسم به شوقِ اُوِیس و قسم به بهتِ بُحَیرا
که آفتابِ کمالاتِ بی‌حد است محمّد

چه کوچه‌ها که نشستند در مسیرِ عبورش
به نور و عطر و تبسّم زبانزد است محمّد

ستاره‌یِ شبِ مکه، طلوعِ صبحِ مدینه
به لطفِ آینه خورشیدِ مشهد است محمّد

اگرچه بینِ رسولان سرآمد است سرآمد
به رسمِ حُسنِ خِتام آخر آمده‌ست محمّد

و باز می‌رسد از جانبِ حجاز سواری
که هرکه دید بگوید محمّد است محمّد

*****

 ساقی شبیهِ ساقیِ کوثر نیامده
جز او کسی به جایِ پیمبر نیامده
جز او برایِ فاطمه همسر نیامده
از کعبه جز علی، احدی درنیامده
یعنی کسی به پاکیِ حیدر نیامده

هرکس غلامِ فاطمه شد، در پناهِ اوست
شاهی که عرش دوشِ نبی جایگاهِ اوست
در معرکه سلاحِ نبردش، نگاهِ اوست
این گیسویِ سیاه که تنها سپاهِ اوست
بر شانه چون سیاهیِ لشکر نیامده

یا علی و یا علی ...

اَبروش وقتِ جنگ، کم از ذوالفقار نیست
دنیا به جنگش آمده و بی‌قرار نیست
در مکتبش، ضعیف‌کُشی افتخار نیست
کرار در مبارزه، اهلِ فرار نیست
این کارها به فاتحِ خیبر نیامده

اولادِ مرتضیٰ همه ذاتاً مطهرند
قرآنِ ناطقندو شفیعانِ محشرند
شاهانِ روزگار، غلامانِ قنبرند
خُدّامِ عرش، گوش به فرمانِ حیدرند
دور و بَرَش که قحطیِ نوکر نیامده

هرگز نمی‌شود عَلَمِ عشق سرنگون
عشقش کشیده است دلم را به خاک و خون
پایانِ کارِ عاشق او چیست جز جنون؟!
او گرد و خاکِ پایِ علی شد، که تا کنون
سردار مثلِ مالکِ اشتر نیامده

گرچه نبی نبود، وصیِ نبی که بود
مَسنَدنِشینِ بی‌بدلِ این اَریکه بود
مردی که همسرش به ملائک، ملیکه بود
باید خدا شوی که بفهمی علی که بود
کاری که از بنی بشری برنیامده

در حالِ احتضار ولی فکرِ قاتل است
مولایِ ما نمونه‌یِ انسانِ کامل است
دل جایِ او نباشد اگر، کمتر از گِل است
طوفِ بدونِ عشقِ علی، دورِ باطل است
این سعی باصفاست؛ به کافر نیامده

بر راهِ کفر سَد زده دیوارِ تیغِ تو
اصلاً هدایت است فقط کارِ تیغِ تو
هو، حق، علی مدد، همه اذکارِ تیغِ تو
دیدیم هرکه رفت به دیدارِ تیغِ تو
با سَر فرار کرده، ولی سَر نیامده

یا علی و یا علی ...