حسین در پسرش جز نبی حسن را دید
محسن عرب خالقیپسندیدن1
بازدید100+
حسین در پسرش جز نبی حسن را دید بزرگ شد علیاکبر به سایهسار حسن چنان به معرکه زد قاسمش که باعث شد حسین باز ببالد به اقتدار حسن جواز پیرغلام حسین با حسن است چرا که موی سفید است یادگار حسن لباس کهنه اگر در مزار زینب بود بدان که چادر خاکیست در مزار حسن ****** (تمام سنگها بر صورتم خورد یتیمی دردسر دارد عموجان) (کوچهای تنگ و دلی سنگ و صدای سیلی وای بر ما! سخن از مادر ماست)