حرمتش واجب است در دو جهان

یا حیدر مدد

حرمتش واجب است در دو جهان
هر که در فکر احترام علی‌ست

از یَمن تا به شام، معلوم است
هرچه دعواست پای نام علی‌ست

پای نام علی‌ست دعواها
دامن زخم را ز کف ندهم

اختیار مناره را هرگز 
به اذان‌های بی‌طرف ندهم

در اذان‌های بی طرف ارثی‌ست 
که به اشراف بی شرف برسد

کوری چشم تنگ این اشراف 
روزی خلق از نجف برسد