حرم به تلاطم نبض دلم

حرم به تلاطم نبض دلم
تویی قرار و تربت تو شده مایه‌ی هستی آب و گِلم
بطلب که نمیره دلم
یه سلام، یه ضریحِ تو قابِ چِشام
که همیشه گره می‌زنه خودشو به یه عکسِ اتاقِ شبام
که می‌باره بازم به چشام

من عاشقت شدم ببین
حرم می‌خوام همین
جونِ رقیّه نزن دیگه رومو زمین

چقدر دیگه بگم آقا، که کربلا می‌خوام
می‌گیره جونمو دوری بذار که بیام

(حرم، بذار بیام با مادرم)3