جوهر میشد اگر که دریا
سید مجید بنی فاطمهپسندیدن100+
بازدید25.9K
جوهر میشد اگر که دریا کاغذ میشد همه درختا حتی از عرش قلم بیارن کم میآوردن برای وصف شأن و جلال حضرت زهرا چه دختری، نور چشمای پیغمبره چه همسری، شونه به شونه با حیدره چه مادری من خدا رو دارم میبینم زیر نور قشنگ مهتاب من بهشتو دارم میبینم زیر پای مادر ارباب **** نور خورشید رو دست ماهه اومد اون که برام پناهه جبرائیل از کنگره عرش برا رسیدن به گرد راهش هزار سال نوری تو راهه چه سروری عاشقاشو سوا میکنه چه محشری تو قیامت به پا میکنه چه مادری اومد از راه ملیکه نور ماه و خورشید به هم رسیدن شب جشن مادر سادات آسمون و ریسه کشیدن **** رسیده یار و یاور ما شد اونکه امید آخر ما شد نسیم یاسش دوباره پیچید شکر خدا که به لطف ارباب مادر ارباب مادر ما شد چه یاوری تکیه گاه منه مادرم چه کوثری جاری از چشای ترم چه مادری زندگیم شد نور علی نور تا سر این سفره رسیدم غُصّههامو حسن دوا کرد با حسینش نفس کشیدم **** هرکسی اومد برا گدایی کسی نپرسید اهل کجایی بدون حرفی حتّی سوالی کاسشو پر کرد بدون منّت این خونواده خوبن خدایی اصلاً خدا خواست با زهرا خدایی کنه گدا خوبه فقط از اینجا گدایی کنه چه قسمتی چه عزّتی چه شوکتی من میمردم تو رو نداشتم مادرونه برام دعا کن تو نمازت وقت قنوتت اسم این نوکرو صدا کن **** دورم امّا دلم باهاته روحم هر شب تو کربلاته عازم میشم خدا بزرگه دوری و دوستی تو کار ما نیست قرار بعدی پائین پاته عاشقتم سایَتو کم نکن از سرم نوکرتم نوکریت ارثه از مادرم پدرم گفت هر کاری کردی نری هیچ وقت سمت تباهی نوکری کن که خیر همینجاست با حسین باشی پادشاهی Mohjat.net