جود آن مبدأ فیضی است که راهش حسن است

جود آن مبدأ فیضی است که راهش حسن است
حسن آن شام سیاهی است که ماهش حسن است

سائل از این‌همه اکرام خجالت‌زده است
هر طرف راه می‌افتد سر راهش حسن است

حسن است او که دنبال گدا و سائل می‌گردد
طبیب عشق مسیحادم است و مشفق لیک
چو درد در تو نبیند که را دوا بکند

جنگ و خون‌ریزی و قدرت‌طلبی بیهوده‌ست
لشکری فاتح دنیاست که شاهش حسن است

در پی جنگ نبود آن زن اگر می‌دانست
اسدالله علی، شیر سپاهش حسن است

راست‌قامت برو، محکم قدمت را بردار
نمی‌افتد به زمین آن‌که پناهش حسن است

اما یک نفر بود فقط پیش حسن خورد زمین
آن که مظلومه دهر است و گواهش حسن است