جمعمان جمع که تا نقش خیالی بزنیم
محسن عراقیپسندیدن2
بازدید600+
جمعمان جمع که تا نَقشِ خیالی بزنیم کوچهباغی برویم و پَر و بالی بزنیم پای حافظ مِیای از شعرِ زلالی بزنیم جمعمان جمع، بیایید که فالی بزنیم شاهِ شمشادقَدان، خسروِ شیریندهنان که به مژگان شِکنَد قلبِ همه صفشِکنان بگذارید از این فاصله بویی بکِشیم دَرِ خُم را بگشاییم و سَبویی بکِشیم تیغِ ابروی کَجَش را به گلویی بکِشیم صد و سی و سه نَفَس نَعرهی هویی بکِشیم از دلِ ما چه بهجا مانده که غارت کرده؟ پسرِ سومِ زهراست قیامت کرده ماه و خورشید دو حیران و دو سرگردانَند سالها دِل سَرِ این طایفه میگردانَند ما همه بَنده و این قوم خداوندانَند آمده تا زِ علی تیغِ دو دَم را گیرد قَد بَرافرازَد و بَر دوش، علَم را گیرد بعدِ مرگم، به هوای حرَمت پَر گیرم من کَفَن پاره کنم زندگی از سَر گیرم