جز بر آن تیغ دو ابروی تو

جز بر آن تیغ دو ابروی تو سر نفروشم
غرقه‌ی درد ولی زخمِ جگر نفروشم

زندگی بی‌نمک روضه‌ی تو شیرین نیست
نمکِ شور تو بر کوه شکر نفروشم

دل به شب‌های عزاداری تو خوش کردم
خِرقه‌ی مشکی خود را به سحر نفروشم

گریه‌آباد شدم ، خانه‌ات آباد حسین
به دو صد دُرّ و گهر دیده‌ی تر نفروشم