جانم ای وطن

جانم ای وطن ایران من
نذر تو شود سر و جان من

ایرانِ ابر قدرت، تا باد چنین بادا 
مبعوث شد این امّت، تا باد چنین بادا

بی‌واهمه بی‌پرده، با مشتِ گره کرده
هستیم سر بیعت، تا باد چنین بادا
محکم سر پيمان اند، پشت سر میدان اند
این مردم با غیرت، تا باد چنین بادا

در سختی هنگامه، کفر است امان‌نامه 
دوریم از این ذلّت، تا باد چنین باد
تنبیهِ  مترسک‌ها، با غرش موشک‌ها
ای شاهِ نجف رخصت، تا باد چنین بادا 

یک امّت و یک رهبر، یک پرچم و یک باور
مردان خدا! وحدت، تا باد چنین بادا
دنیا همگی در خواب، مظلومیت میناب ...
بر حرمله‌ها لعنت، تا باد چنین بادا