جان عالم هستی

تو در عین غریبی بر تمام خلق سلطانی
تو در اوج عطش آبی تو دریای خروشانی

اگرچه اهرمن انگشترت را برد می‌بینم
تو در ملک خدا تا عرصه محشر سلیمانی

نیازی نیست تا قرآن بخوانی بر روی نیزه
تو قرآنی تو قرآنی تو قرآنی تو قرآنی

به زخم پیکرت ای جان جان عالم هستی
چرا خورشید میتابد تو خورشید فروزانی