جان جهان و قبله دلهاست فاطمه
علی کرمیپسندیدن29
بازدید1.9K
جان جهان و قبلهی دلهاست فاطمه روح نماز و روح تولاست فاطمه همسایه از نماز شبش فیض میبرد وقتی که در حضور مصلّاست فاطمه در قاب چشم فاطمه تمثال مرتضاست هر جا علی نظر کند آنجاست فاطمه کوچکتر از حسین شده است مادر حسین زهرا میان بستر و من کردهم گمش میخواهم از غمت نخورم بر زمین ولی هر بار میرسم جلوی در نمیشود پلکی بزن بلکه بدانم تو زندهای داغت که با سکوت سبکتر نمیشود با التماس گفت بمان، خوب میشوی زهرا اشاره کرد که دیگر نمیشود گفتم که از فراق نخوانم ولی نشد میخواستم که با تو بمانم ولی نشد گفتم که در زبانهی آتش خلیلوار نام تو گل کند به زبانم ولی نشد گفتم برای دلخوشی تو نماز را یک بار ایستاده بخوانم ولی نشد میخواستم حسین خودم را بغل کنم او را به پهلویم بنشانم ولی نشد باور نمیکردم تو را اینجا ببینم کنج تنور خانه اینها بنیّ دیدم خودم در عصر عاشورا بنیّ افتاده بودی زیر دست و پا بنیّ من بی وضو موی تو را شانه نکردم گفتم برای دلخوشی تو نماز را یک بار ایستاده بخوانم آخر نشد طبیب برایش بیاورم حسرت ز دردِ امّابیها به من رسید