جاریست جای اشک خون از هر سبویت

جاری است جایِ اشک، خون از هر سبویَت
در سینه‌یِ ما چنگ می‌اندازد
گردِ غمی که ریخته، از تارِ مویت

می‌سوزی و آتش می‌اندازی به دل‌ها
پیداست اسرارِ درون، از رنگ و رویَت

سنگین‌ترینِ روضه‌ها را خواندی آقا
درهر فرازِ ناحیه، با گفتگویت

روضه بخوان امروز، روضه‌‌خوان تو هستی
جانم فدایِ بغض‌هایِ در گلویت

امروز جز با بردن نامِ اباالفضل، راهی نمی‌بینم 
به سویت امید دارم دست‌هایم را بگیری
دستِ مرا بگذار در دستِ عمویت

آقام آقام (۱۰)