توی وانفسای دنیای آلوده
سیدرضا نریمانیپسندیدن6
بازدید400+
توی وانفسای دنیای آلوده کی مثه ارباب یاورت بوده؟ گدای اینجا باش با دلِ آسوده جاهای دیگه نرو بیهوده اگه خیر میخوای بگو: که خدایا بِاالحسین نبی گفته: کُلُّ خَیر، همه فی بابِ الحسین جایی غیر از اینجا، گیرت نمیاد این خوبی به چه امّید آخه، غیر از این در و میکوبی؟ کجای دنیا هست، آقایی به این محبوبی؟ يا وجيهًا عِندَ اللّٰه، (اباعبدالله)٣ ... توی غوغای محشر که غریب میشم ابیعبدالله میمونه پیشم نمیسوزم تُو آتیش جهنّم چون غم اربابم زده آتیشم تُو شب اوّل قبر، که دیگه همه میرن کی به جز امام حسین، میمونه کنار من؟ ابیعبداللهِ، اونی که امید دارم بهش ابیعبداللهِ، اون حسِّ خوشِ آرامش ابیعبداللهِ، اون ذخیرهی با ارزش يا وجيهًا عِندَ اللّٰه، (اباعبدالله)٣ ... تا که تُو این دنیا غصّه و غم دارم میدَوَم سمتِ حرم یارم سرمو تا روی ششگوشه میذارم میره از یادم که گرفتارم تا که پامو میذارم، توی بینُالحرمین میبینم خودم رو تُو، بغلِ امام حسین به دلم قول دادم، دلداده و شیدا باشم به دلم قول دادم، سرگشتهی آقا باشم به دلم قول دادم، اربعین و اونجا باشم يا وجيهًا عِندَ اللّٰه، (اباعبدالله)٣ ...