تو همان حُسن تمامی که جلالت داری

تو همان حُسن تمامی که جلالت داری
بی‌هیاهوی تجلّیِ قیامت داری

به دعاهای علی، آیه‌ی آمین هستی
میوه‌ی قلب نجف، سوره‌ی وَالتّین هستی

سوره‌ی نور، همان سوره‌ی لبخندت بود
آسمان، قنبر جان بر کف فرزندت بود

اهل توحید، که رزّاقِ اَبَاالحسن
بر سر خوان کریمانه‌ی قاسم هستند

پای بر معرکه بگذار که محشر بشود
چرخش تیغ تو یادآور خیبر بشود

شیوه‌ی جنگ تو این معرکه را مات کند
و خداوند به رزم تو مباهات کند

لشکر کفر اگر چند برابر بشود
مثل حیدر حملات تو مکرّر بشود

نور روی تو به خورشید و قمر بذل شده
زیر دست تو اباالفضل، اباالفضل شده

تو ولی نعمت دنیایی و این فخرِ من است
سر هر سفره نشستیم، مضیفُ الحسن است