نظرات
0 نظر ثبت شده
هنوز نظری ثبت نشده است
اولین نفری باشید که نظر میدهد
توحید که لا اله الا الله است
[ حاج جواد حیدری ]- 1.1K
- 6
- 0
ای جان جهان جهان جان ادرکنی قیوم زمین و آسمان ادرکنی احیاگر صد دم مسیحا الغوث یا حضرت صاحب الزمان ادرکنی ****** توحید که لا اله الا الله است در چشم خدا علی ولی الله است اسماء دوازده امام معصوم توضیح محمدٌ رسول الله است دنبال هدف هستم و محتاج علی با خصم طرف هستم و محتاج علی تا لحظهی مرگ حال و روزم این است مشتاق نجف هستم و محتاج علی در راه علی اگر هلاکم سازند اهل نظر آیینه ز خاکم سازند گویند که ناپاک نبر نام علی من نام علی برم که پاکم سازند ****** امشب که به یمن یار دلها خنک است بشنو سخن مرا، سراسر نمک است انگور نجف اگر چه در طعم تک است با سیب حجاز جلوهاش مشترک است! این راه درست از خدا تا به خداست پس باطن یاعلی همان یا زهراست گفتیم علی و باده را کج کردند مستی مرا معادل حج کردند قالی دلم را صد و ده رج کردند تقدیر مرا به عشق منتج کردند ای اهل زمانه من بنی هاشمیام من حیدری حسینی فاطمیام! با نام خدا خدای دلها زهرا انسان و فرشته است یکجا زهرا هم حجت اعظم است بر ما زهرا هم حجت بعلها بنوها زهرا! تک بیت خداست حکمت منظوم است او پیر و مراد سیزده معصوم است قبل از خلقت که عقل درجا میزد زهرا به گلیم نُه فلک پا میزد هرجا حرفی ز خلقِ دنیا میزد هربار خدا به او بفرما میزد او گوهر با سابقه بین بحر است زهراست که پیشکسوت این دهر است چهل روز نبی کناره از دنیا کرد در غار نشست و با خدا نجوا کرد با سیب بهشت روزهاش را وا کرد تا یار قدم رنجه به خاک ما کرد نازل شده مادر رسول مدنی با حضرت ذوالفقار فامیل تنی! از عالم لاهوت به ناسوت کشید مهرش به انار خورد و یاقوت کشید خیرش که به ما به طور مبسوط کشید عقل فلک از مقام او سوت کشید! قرآن و صدو چهارده تا سوره از فاطمه مدح میکند هرجوره بر چای علی گرفته پهلو قندش قربان نماز و روزه و لبخندش هستیم گدای پنج تا فرزندش خونیست به شیعیان خود پیوندش سید نشدی غصه ندارد دیگر تردید نکن بگو به زهرا مادر! افسوس من فقیر با روی سیاه هرگز نشدم ز شأن بانو آگاه بنشین و بگو هدیه به آن حضرت ماه لا حول و لا قوه الا بالله فرمود نبیِ ما گهر فاطمه است هر حُسن که هست جمع در فاطمه است در خانه به هر بهانه کاری میکرد با حال نزار خانهداری میکرد با کاسهی آب غمگساری میکرد با یاد لب حسین زاری میکرد میگفت حسین و یاد آن لب میکرد گریه به رخ کبود زینب میکرد