تو کوچه ها راه می‌رم و

(تو کوچه‌ها راه می‌رم و به پیرهنش فکر می‌کنم) ۲
به اون سری که از قفا می‌بُرَنش فکر می‌کنم
(الهی، بمیرم) ۲

(تو کوچه‌ها راه می‌رم و به مرکبا فکر می‌کنم) ۲
به اون تنی که می‌مونه به زیر پا فکر می‌کنم
(الهی، بمیرم) ۲

شکسته بی‌صدا منو، این درد
که نیست میون کوفیا، یک مرد
چجور بگم حسین من، برگرد

(حسین من نیا نیا، آقا) ۲
(نیا به شهر کوفیا، آقا) ۲
 

تو کوچه ها راه می‌رم و گریم می‌گیره بی‌صدا
به یاد مادرِ حسین که زخمی شد تو کوچه‌ها
(الهی، بمیرم) ۲

به دستای عموم، علی که بستنش فکر می‌کنم
همش به اون پهلویی که شکستنش فکر می‌کنم
(الهی، بمیرم) ۲

(مادر بی‌پناهشو، دیدم
کبودی نگاهشو، دیدم
محسن بی‌گناهشو، دیدم) ۲

(حسین من نیا نیا، آقا) ۲
نیا به شهر کوفیا، آقا

دارن کشون کشون منو میون کوچه می‌برن
فکر می‌کنم به دخترات که راهیِ این سفرن
(تو کوفه، می‌ترسن) ۲

تو کوچه‌ها راه می‌رم و به کربلا فکر می‌کنم
به اون سری که می‌برن رو نیزه‌ها فکر می‌کنم
به اشکات، می‌خندن

الهی سنگی رو سرت، نباره
کسی به سینه‌ی تو پا، نذاره
ببین که مسلم تو بی، قراره

حسین من نیا نیا، آقا
نیا به شهر کوفیا، آقا