تو که یادته

تو که یادته بی‌قراری‌هامُ یادته
تو که یادته گریه زاری‌هامُ یادته

تو که یادته غربت شب‌هامُ یادته
تو که یادته ذکر رو لب‌هامُ یادته

تو که یادته چقده واسه‌ی پسرات دل سوزوندم
تو که یادته چقده واسه‌ی پسرات روضه خوندم

تو که یادته با غم حسنت پا به پات گریه کردم
تو که یادته تو عزای حسین با دعات گریه کردم

ای مادر من، باور من اینِ که تو یاورمی
(تو مادرمی مادرمی مادرمی مادرمی)۶

آره یادمه مهربونیاتُ یادمه
آره یادمه برکت دستاتُ یادمه

آره یادمه چادر خاکیتُ یادمه
آره یادمه اسم افلاکیتُ یادمه

آره یادمه که از اون بچگی اسم تو رو لبم بود
آره یادمه روضه‌هات مونس غربت هر شبم بود

آره یادمه که خودت خواستی و من به تو دل سپردم
آره یادمه که چقدر واسه‌ی روضه‌هات غصّه خوردم

ای مادر من، باور من اینِ که تو سرورمی
(تو مادرمی مادرمی مادرمی مادرمی)۶