تو طبیب دل بیمار منی

تو طبیب دل بیمار منی
تو همه رونق بازار منی
غمخوار منی، یار منی

آرام جان من، تو شمعی و پروانه من
عشق و عقلِ کُل تو، دیوانه‌ی دیوانه من

دل و دینم همه تو، به لبم زمزمه تو
غمِ تو کشته مرا، چه‌ کنم با غمِ تو؟
به دو دنیا ندهم، نخی از پرچمِ تو
چه بوَد بهتر از این، که شدم آدمِ تو

(ابی‌عبدالله حسین، ابی‌عبدالله)...
****
چه مبارک شبی‌ست شب‌های حرم
من از این حسّ و حال لذّت می‌بَرم
ای بال و پَرم، تاج سرم

یا اباعبدالله، غیر تو نعوذاً بالله
ای سروقتِ مستی‌ست گر مَرد رهی بسم‌الله

بطلب جام بلا، که خدا داده صلا
برو تا صحن نجف دَم ایوان طلا
برو مِی‌خانه‌ی دوست برو تا کرب‌وبلا 
فقط ارباب نعم، به‌جز ارباب لا

(ابی‌عبدالله حسین، ابی‌عبدالله)...