تو در میان خیل زنان بهترین شدی

تو در میان خیل زنان بهترین شدی 
اُم‌ّالائمه لایق صد آفرین شدی

تو در گذشتِ عمرِ خودت با رسولِ ما
بالاتر از همه به‌خدا یارِ دین شدی

بسیار با دعای تو مؤمن شدند و بعد
تو مادرانه مادرِ این مومنین شدی

حُسن جهان به بودنِ عرش برینِ اوست
بی‌بی تویی که زینتِ عرش برین شدی

از جان و مال و هستی عمرت گذشتی و
با حضرت رسولِ امین همنشین شدی

بی‌بی چه شد که خسته شدی از زنان شهر
بی‌بی چه شد که با غم و غصّه عجین شدی

بی‌بی چه شد که درد و عَلم نداشتی
هنگام مرگِ خود کفنی هم نداشتی
****
چه‌طوری دلت میاد بدونِ ما بری سفر؟
حالا که داری میری پس ما دوتا رو هم ببَر

نه قرارمون نبود رفیق نیمه‌راه باشی!
گفتی پا‌به‌پام می‌مونی تا یه تکیه‌گاه باشی

به دلم آتیش نزن، گریه‌ی بی‌صدا نکن
واسه زنده موندنم زیر لبت دعا نکن

خیلی زود داری میری، دخترمون سه سالشه
نذار باغ زندگیش رنگ گلای لاله‌ شه

وقت کوچه، اِی پرستو، نمِ پاییزی می‌خوای
بعد عمری زندگی، تازه ازم چیزی می‌خوای