تو به حال من ترحم کن

اباعبدالله 

تو به حال من ترحم کن
به جنون من تبسم کن

بزار محتاج خودت باشم 
منو بی نیاز مردم کن

من بساطمون از بازار تو جمع نمی‌کنم 
این حرارت عشق رو از قلبم کم نمی‌کنم
دل به هیچ‌کهِ خوش حتی بعدِ مرگم نمی‌کنم 

اباعبدالله من زیر سایه‌ی غیر از تو نرفتم
دنیا گذشته با تو ای آفتابم

روز قیامتم امیدم به اینه
لایق بدونی تحت ظل الربابم
ثارالله، حسین، حسین، حسین(۲)