تو بدین همه لطافت که ز حور دل ربودی

تو بدین همه لطافت
که ز حور دل ربودی

ز چه بر من سیه رو
در دوستی گشودی

ز ازل مرا ارادت به ازل مرا سعادت
چو سرشته شد گل من تو دل مرا ربودی

به کسی اسیر بودم
 که به راه ندیده بودم

چو دو چشم خود گشودم به خدا قسم تو بودی
نه به روزگار بودم نه حقیر و خوار بودم
تو مرا عزیز کردی تو به عزتم فزودی

چه غمم تمام عالم نکنم اعتنایم
به همین دلم بُود خوش که تو رو به من نمودی

به تو سرفراز گشتم ز تو آبرو گرفتم
که سر مرا از اول به قدوم خویش سودی

حق علی مولا حق علی مولا

متولد عراقم نجف است سرزمینم
همه شب کنار ایوان علی است هم‌نشینم

و چونان رسیده خیرش به منی که کمترینم
که به جز علی نخواهم که به جز علی نگویم
به کسی ندارم الفت به علی علاقه‌مندم
سفری به جز نجف را به خدا نمی پسندم

حیدر حیدر حیدر حیدر

جنازه‌مو  ببرید وادی‌السلام علی
علی امام من است و منم غلام علی

حیدر حیدر حیدر حیدر