ای آسمان ببار بر ماه‌وستاره ام

ای آسمان ببار بر ماه و ستاره‌ام
افتاده‌ام ز پا  وَز کف رفته چاره‌ام

با اشک غم، جانم شویم، با خود گویم 
دادم از کف همه‌ی زندگیم، 
هستی من می‌رود بر باد

ابکی فی غربتی
و اسمع یا لیل عَنّتی

فی قلبِ جَمرتی
بعد الزّهراء حسرتی

قلبی مجروح
دمعی مسموح
فی الّیل انوح

(ماذا یجری محنی
دمعی یا امّ الحسنی
اَقرح العینی)۳

بعد از تو حکایت، غم‌هایم شنیدنیست
همدرد غمِ علی، جز چاه مدینه نیست

تنها ماندم، با این ماتم، سوزم از غم
دادم از کف همه‌ی زندگیم
هستی من می‌رود بر باد

(ماذا یجری محنی
دمعی یا امّ الحسنی
اَقرح العینین)۳