تنش را با دَم تکبیر بردن

تنش را با دَم تکبیر بردن
کنارش دست بر شمشیر بردن

ملائک پیکرِ پاکِ حسن را
به سوی فاطمه با تیر بردن

کشیدن از تنش چندتیرها را
کسی پوشید روی مجتبی را

چون آتشِ خشمِ جُعده افروخته شد
از زهرِ جفایش جگرت سوخته شد

از بس که زند تیر بر پیکر تو
جسم و تابوت به هم دوخته شد

***