تمام همو غمت شیعه خانه‌ی زهراست

تمام همّ و غمت شیعه خانه‌ی زهراست
به فکر کشور مایی به فکر ایرانی

تو مرهمی به دل مادران مینابی
سیاه‌پوش غبار لباس ماکانی

همیشه سینه‌ات از داغ شیعه شعله‌ور است
تو آن یگانه صبور تمام دورانی

هنوز باورم این است هر قدم هر شب
تو در کنار منی، در دل خیابانی

هزار مرتبه گفتم که دوستت دارم
تو دل‌پذیر‌ترینی، تو راحت جانی

ببین که آرزویم رفتن نجف با توست
میان صحن علی رو به روی ایوانی

علی‌ست مشت گره کرده‌ی عزیز شهید
علی‌ست ارثیه‌ی رهبر خراسانی

چقدر سیّد علی خواست کربلا برود
رسید بلاخره جان ما به جانانی

هزار و نهصد و پنجاه سال می‌گریم
که بوریا بغلش کرد وقت عریانی

حسین، حسین