طنین روضه‌های ما نوای زینب کبری

طنین روضه‌های ما، نوای زینب کبریٰ
تمام زندگی یکجا، فدای زینب کبریٰ

دعای فاطمه بوده، غمش تو سینه مأوا کرد
توسل به عنایاتش، گره از کارمون وا کرد

(حسین‌جانم، حسین‌جانم...)

باید مُرد از غمِ این اسم، چقدر درد آوره زینب
بپرس از چوبه‌ی مَحمِل چه‌ها اومد سر زینب

( حسین‌جانم، حسین‌جانم...)

تو این دنیای وا نفسا، کسی هرگز نمی‌شناسه
چه گریه‌ آوره نامش، نمیشه اشک نریخت واسش

( حسین‌جانم، حسین‌جانم...)

تمامِ عشق‌ و معنا کرد، میونِ وادی احسان
کنیزش مریم و حاجر، غلامش حضرتِ عباس

( حسین‌جانم، حسین‌جانم...)

بی‌بی جان خَلقاً و خُلقاً، شبیه مادرت زهرا
مقام و شأنِ این خانم، فراتر از تصورها

( حسین‌جانم، حسین‌جانم...)

خدا می‌دونه هرگز نیست، جای حوریه تو جنجال
بمیرم واسه اشکایی، که ریخته تو تهِ گودال

( حسین‌جانم، حسین‌جانم...)

تا اسمِ عمه جان اومد، دلم با این عبارت رفت
چطور باور کنم آخه، که این خانم اسارت رفت

( حسین‌جانم، حسین‌جانم...)

چطور باور کنم غصه، دو چشمونش را تَر کرده
با خولی و سنان و شمر، چهل منزل سفر کرده

( حسین‌جانم، حسین‌جانم...)