تلظی مکن نازنینم، تلظی مکن جان بابا

تلظّی مکن نازنینم، تلظی مکن جان بابا
مبادا که دشمن ببیند، تکان خوردن شانه‌ام را

ببين بي تو تنهايي‌ام را، ببين خم شده قامت من
به خون تو دستم حنا شد، علی اصغر ای زینت من

تلظی مکن ای، گل پرپر من
یا باب الحوائج، علی اصغر من

(لالايي، علي اصغر)4
***

چرا نازُکای گلویت، دگر جای بوسه ندارد
شده موسم آن که خونت، به عرش الهی ببارد

تو ذبح حسینی که عطشان، منا کرده‌ای کربلا را
که گهوارۀ خالی تو، تکان داده ارض و سما را

مرا می‌کشد غم، در این حال محزون
که لب‌های خشکت، لبالب شد از خون

(لالايي، علي اصغر)4
***

شده جلوۀ اسمِ اعظم، به چشمان ناز تو پیدا
تو سرّ حسینی که آمد، برای شهادت به دنیا

اگرچه که شش ماهه باشی، تو هفت آسمان را نشانی
تو طفلی ولیکن شگفتا، که پیر همه عارفانی

شبیه ت ندیدم، شهیدی به عالم
تو را با دو دستم، به حق، هدیه دادم

(لالايي، علي اصغر)4
***