تشنه لب كرببلا، مزن دگر تو دست و پا

تشنه لب كرببلا، مزن دگر تو دست و پا 
ببین ز چشم پر ز خون، آمده ام ز خیمه ها 

كه گفته تو سپر نداری، ستاره ی سحر نداری 
آمده ام كسی نگوید، به من كه تو پدر نداری 

عمو حسین4 
صدای تو شنیده ام، ناله ز دل كشیده ام 

برای بوسه بر تنت، به سر زنان دویده ام 
عمه مرا رها نمی كرد، مرا ز خود جدا نمی كرد 

به زیر نیزه بودی و كس، درد تو را دوا نمی كرد 
عمو حسین4 

شبیه دست فاطمه، شبیه شاه علقمه 
دست دهم به راه تو، به كوری چشم همه 

ز شربت عشق تو مستم، دل به غم عشق تو بستم 
ببخش اگر كه لاله گون شد، صورت تو ز خون دستم 

عمو حسین4